Alleen op reis (3): multiculturele inspiratie en verbazing

East Side Gallery in Berlijn (Foto © Lisa van der Waal)

East Side Gallery in Berlijn (Foto © Lisa van der Waal)

Lisa (24) reisde in september Europa af met de trein. Haar ervaringen bundelde ze in een reeks columns. Zo hoopt ze andere jongeren te motiveren om er eens op hun eentje op uit te trekken. Maar ze is ook benieuwd naar ervaringen van anderen. Heb je die zelf? Laat het ons weten!

Tijdens mijn reis ontmoette ik mensen van over de hele wereld. In ieder hostel was ieder continent vertegenwoordigd en dat leverde interessante culturele ontmoetingen en ontdekkingen op. Wanneer je reist, leer je misschien nog veel meer over andere culturen dan over de cultuur van het land waar je je op dat moment bevindt.

Persoonlijke getuigenissen

Ieder land heeft zijn eigen geschiedenis, traditionele gerechten en dranken en gebruiken. Door alleen al door een stad te wandelen, ontdek je al veel van de geschiedenis van een land – bijvoorbeeld door de kerken, kastelen en monumenten die je onderweg tegenkomt. Maar ik merkte dat een georganiseerde rondleiding je naar nog meer plaatsen brengt die je anders zo zou voorbij stappen. Bovendien krijg je zo nog meer interessante details mee van de geschiedenis van een stad.

Zo vertelde de gids in Krakau een persoonlijk verhaal over zijn jeugd. “Ik was vier jaar toen ik ziek werd en een specifiek medicijn nodig had waarvoor mijn vader vier maanden zou moeten werken. Hij heeft geld van familieleden moeten lenen om het medicijn meteen te kunnen kopen, anders zou ik het niet redden.” De gids ging verder: “Tegenwoordig is dit medicijn voor slechts een paar cent bij iedere apotheek verkrijgbaar; iedereen kan het nu kopen.”

De levensstandaard in Polen is vandaag veel beter dan in de jaren tachtig, zo kwam ik tijdens dezelfde rondleiding te weten. Mensen verdienen veel meer dan dertig of veertig jaar geleden, maar wanneer je het minimumloon vergelijkt met wat iemand in West-Europa verdient, blijft het verbazingwekkend weinig. Het is dan ook niet gek dat de levensmiddelen in Krakau zou goedkoop zijn, waar toeristen natuurlijk profijt aan hebben.

Wablief?

In het Engels, Frans, Duits en natuurlijk het Nederlands kan ik mij best redden. Maar wat is er nu leuker om ook eens woorden van elkaars taal te leren? Zo probeerde ik in de keuken van het hostel in Krakau tot middernacht om wat Deens te praten, tot groot jolijt van de native Deen Daniel. Hij sprak verrassend goed Nederlands, dus een revanche zat er niet in.

Ook waagde ik mij aan het Hongaars en het Pools, al gaf ik daarbij de moed en de hoop snel op. Zoveel medeklinkers achter elkaar uitspreken en dan ook nog de kans hebben dat een woord een andere uitgang krijgt vanwege één of andere grammaticaregel is niets voor mij. Toch weet ik inmiddels hoe ik in deze talen een glas moet klinken. En zeg nu zelf, dat is toch het belangrijkste, vooral als je een glas wodka of fröccs (Hongaars drankje bestaande uit witte wijn gemengd met bruiswater) in je hand hebt.

Blauw netje en lichte huid

“Fietsen alle Nederlanders?” Jiuhui uit Singapore en Liz uit Australië wilden het toch weten. Ik moest bekennen dat ik zowat getrouwd ben met mijn fiets en zot word als mijn band plat is. Nee, inderdaad, ik kan niet zonder mijn fiets; hij brengt mij overal waar ik zijn moet. En ja, ik huurde een fiets toen ik in Berlijn was.

Waar ik mij dan weer over verbaasde, was de hoeveelheid verzorgingsproducten die Aziatische meisjes gebruiken. In ieder hostel was de badkamer bezaaid met potjes, tubes en flesjes met vreemde oliën, crèmes, lotions, maskers en andere ondefinieerbare substanties. Elke ochtend en avond voerden zij een heel schoonheidsritueel van een paar uur uit, waarna ik eigenlijk weinig verschil zag met hoe ze daarvoor eruitzagen.

Ook heb ik apparaten voorbij zien komen, waarvan ik maar niet durfde te vragen wat je daarmee moest doen. En wat deed dat blauwe netje iedere avond in Kinami’s haar, een meisje uit Japan dat ik in Wenen ontmoette? Andersom vroeg zij zich weer af waarom alle Europeanen zo graag een zongebruinde huid willen hebben. Aziaten doen er juist alles aan om hun huid zo licht mogelijk te houden.

Stereotypen ontkennen en bevestigen

Reizen leert je dus niet alleen over de cultuur van de landen die je bezoekt, maar ook over de culturen van de mensen die je onderweg tegenkomt. Misverstanden worden uit de wereld geholpen, stereotypen ontkend of juist bevestigd en het levert vooral vermakelijke en interessante gesprekken op.

© 2016 – C.H.I.P.S. StampMedia – Lisa van der Waal

Over StampMedia

StampMedia is het eerste persagentschap in Vlaanderen - erkend als ‘algemeen nieuwsmedium’ door de Vlaamse Vereniging van Journalisten - dat een stem geeft aan alle jongeren in de media.
En dat niet alleen. StampMedia wil de berichtgeving over jongeren corrigeren en hen vooral zelf aan het woord laten. Zeker daar waar hun mening van belang is en weinig gehoor vindt in de mainstream kanalen.
Kortom: StampMedia is een persagentschap door jongeren met nieuws voor iedereen die het wil horen.
Daarom zijn we op zoek naar jongeren van allerlei slag, allerlei afkomst, allerlei overtuigingen en graag tussen zestien en zesentwintig jaar om mee te werken binnen dit unieke persagentschap.

Twitter

  • 25 februari 2017 @ 21:30

    Dit! https://t.co/HVF8rNJZY7

  • 24 februari 2017 @ 17:42

    RT @zendelingen: We geven #Timeline-workshops vandaag op #DigitUp17 in Plein Publiek, met @cultuurconnect en @StampMedia! https://t.co/RfkZ…

  • 24 februari 2017 @ 17:00

    Van Antwerpen naar de Afrikaanse Oscars: Adams Mensah - https://t.co/oyJppj6uX2 https://t.co/IpCGnKamvV

  • 24 februari 2017 @ 12:00

    Wanneer feesten en recycleren hand in hand gaan - https://t.co/gwjRSSddkU https://t.co/YrMqlkLq4U

  • 24 februari 2017 @ 09:56

    Een vonk met Adobe Spark - https://t.co/LpmKQ5zH7P https://t.co/RvkNdEOuNw

  • StampMedia © 2017 - alle rechten voorbehouden

    StampMedia wordt betoelaagd door

    de Vlaamse Gemeenschap, Stad Antwerpen en Stad Genk