Professor Hans: “Ik heb een maand lang over De Mol gedroomd”

(Foto © Paulien Dewit en Sofie Van de Poel)

(Foto © Paulien Dewit en Sofie Van de Poel)

Hij is professor aan de faculteit Farmaceutische wetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Daarvoor woonde hij twee jaar in Australië, werkte hij tien jaar bij Janssen Pharmaceutica en had hij een decennium lang een eigen bedrijf. Nu was Hans De Winter te zien in het VIER-programma ‘De Mol’. Een gesprek met een man vol levenservaring.

Hans De Winter (53) maakte voor De Mol de overgang van de aula naar de televisie. “Ik heb meegedaan voor de uitdaging”, vertelt De Winter. “Het idee dat je in een groep terechtkomt die je in het begin helemaal niet kent, maar waar je wel een team mee vormt: dat vond ik boeiend. Ook het psychologische aspect sprak me aan: er gaat iemand bij zijn die je bedriegt. Hoe gaat een mens daar mee om? Hoe ga ik er zelf mee om?”

De professor wil zijn Zuid-Afrikaanse avonturen integreren in zijn collegereeks. “Ik ben nog een beetje aan het nadenken hoe ik dat juist ga aanpakken. Ik geef nu les aan de eerstejaars. Zij zijn met 250, dat is redelijk anoniem. Dus ik probeer ze soms naar voren te lokken met een vraag en dan vertel ik als compensatie een beetje over ‘De Mol’. Dat motiveert de studenten wel. Ik moest dan wel zien dat ik mijn mond niet voorbij praatte.”

Heeft VIER je specifieke beperkingen opgelegd over wat je wel en niet mag zeggen?

“We hebben niet echt een lijstje gekregen, ze gaan uit van ons gezond verstand. Wat we wel absoluut niet mogen vertellen, is wat er gebeurt na de eliminatie. Ze willen dat spannend houden voor de komende jaargangen. De producenten vrezen de sociale media en het internet enorm. We worden dus allemaal heel hard gecheckt op onze sociale media. Het is ergens wel leuk om een geheim te hebben.”

Vond je het niet moeilijk om tegen je naaste omgeving te moeten zwijgen over bepaalde zaken?

“Maar vijf personen wisten dat ik meedeed met De Mol: mijn twee kinderen, mijn vriendin en de dochter van mijn vriendin. Er was slechts één persoon die het op de UA wist en dat was de voorzitter van het departement. Ik had even met hem gepraat om er zeker van te zijn dat ik geen fout beging en de UA een slechte naam bezorgde. Dat wou ik absoluut vermijden. Het was net of er een bom ontplofte toen VIER de kandidaten bekend maakte: mijn gsm stond roodgloeiend van de berichtjes. Iedereen was laaiend enthousiast!”

Jouw intrede in de groep liep niet van een leien dakje. Je werd onterecht als een verrader beschouwd en niet vertrouwd. Doet het pijn om nu te horen op televisie wat ze echt wilden dat er gebeurde – dat je nooit opnieuw in het spel was gekomen?

“Ik denk dat het een goede keuze was om mij zogezegd als eerste te laten afvallen. Een jongere persoon had dat volgens mij veel moeilijker kunnen verteren. Doordat ik meer levenservaring heb, kon ik alles veel beter plaatsen en begreep ik ook waarom de groep in het begin een beetje afstandelijker was. Je bent helemaal weggerukt van de vertrouwde wereld, zonder gsm en horloge. Het enige waar je op kan rekenen en waar je je aan vastklampt, zijn de mensen om je heen. Die groep was met hun tienen heel snel gevormd. Opeens valt iemand dan uit deze hechte groep weg en komt er iemand anders bij. Ik vond dat dus een normale, menselijke reactie. Uiteindelijk hebben we hele goede contacten gehad. Dat gaat wel blijven denk ik, je voelt dat. Dat is voor mij net het speciale aan het spel: die instant band met mensen.”

Je hebt natuurlijk veel meegemaakt met deze mensen.

“Klopt. Toen we terugkwamen van Zuid-Afrika, heb ik een maand lang elke avond over ‘De Mol’ gedroomd. Ook presentator Gilles De Coster overkwam hetzelfde. Ik droomde onder andere dat ik opnieuw bij de groep mocht komen. Het rare was dat iemand van het productieteam net hetzelfde droomde. Voor mij was die droom geweldig, voor haar was het eerder een ramp: heel het scenario moest dan veranderd worden! (lacht)”

Wat gaat er allemaal door je hoofd tijdens zo’n eliminatie?

“Tijdens de eerste eliminaties was ik veel relaxter. Puur statistisch heb je dan iets meer kans om door te gaan. De laatste vond ik wel spannend. Davey had al een vrijstelling en ik wist gewoon: het is aan mij. Het moment dat iemand vertrekt, is even een schok, maar elke deelnemer hervalt enorm snel terug in zijn gewone patroon. Iedereen beseft dat het ‘maar’ een spel is. Het is niet zo dat iemand sterft, hé. (lacht) We dronken er een glaasje wijn op en er werd alweer over andere dingen gesproken. Volgens mij zijn de eerste en de laatste eliminatie de moeilijkste. Nét de finale niet halen, moet vreselijk zijn. Als ik de keuze had, zou ik graag de mol zijn. Een heel pragmatische keuze: puur omdat ik dan het programma kan uitzitten tot het einde. (lacht)”

Op een bepaald moment kwamen de partners op bezoek. Een verademing?

“Absoluut een verademing, want je kan eens even een gewoon gesprek hebben. Ook het paintballen samen deed me deugd. Het moment dat ze vertrekken, is dan ook heel moeilijk. Dat was een switch die je moest maken: terug naar de artificiële wereld. Het is immers een hele leuke wereld, maar wel een artificiële. Voor mij viel het vertrek van mijn vriendin wel samen met dat van mij. (lacht) In dat opzicht was mijn eliminatie de beste die je kon hebben.”

Van paintball naar muziek. Ben je fan van Laura Lynn?

“(lacht) Nee, helemaal niet!”

Waarom prijkte haar liedje ‘Arrividerci Hans’ dan in je persoonlijke playlist?

“Ik kwam er toevallig op eigenlijk. Ik deed het ook om mijn dochter te plagen, zij werd helemaal gek toen ze het hoorde. Maar nee, ik ben geen fan, dat is het enige liedje dat ik heb. Omdat het over mij gaat, uiteraard. (lacht) Uiteindelijk kwam het liedje goed van pas. De makers maken handig gebruik van de dingen die door ons werden aangereikt.”

In Zuid-Afrika heb je enkele unieke ervaringen beleefd. Heel Vlaanderen bibberde mee toen je in een kooi bij de krokodillen werd gedropt.

“Oh, dat was een zalig gevoel! Je zit daar met dat zuurstofmasker op, en je hoort enkel je eigen ademhaling. Opeens zie je een krokodil heel rustig voorbij zwemmen. Dat dier zit dan wel vlak bij jou, maar je zit in een kooi dus je weet dat er niks kan gebeuren. Enorm rustgevend. Ik wou dat dier ook echt aanraken, maar dat mocht natuurlijk niet. Ook de photo bomb in de eerste aflevering was heel spannend. Hopend dat de andere deelnemers het niet zouden doorhebben, zijn de crew en ik na de foto weggescheurd met de auto in ware ‘James Bond-stijl’ en even later een pintje gaan drinken. Zalig!”

Eigenlijk ben je achteraf dus blij dat je er niet van bij het begin bij was?

“Dan was ik uiteraard wel direct onderdeel geweest van de groep, maar ik heb nu dingen meegemaakt die zij niet hebben meegemaakt. Ik mocht getuige zijn van hoe de crew achter de schermen werkt. Dat kan niemand me nog afnemen. Het is een cliché, maar mijn hele avontuur was een once in a lifetime experience…”

Om af te ronden: mogen we nog een selfie nemen?

“Ja, natuurlijk. (lacht) Het is gisteren ook voor de eerste keer gebeurd dat er in de Albert Heijn vreemde mensen naar me toe kwamen voor een foto. Nog nooit gebeurd! Zal ik in het midden gaan staan?”

© 2017 – StampMedia – Paulien Dewit en Sofie Van de Poel

===

Dit artikel werd gepubliceerd door Het Nieuwsblad – online op 11/04/2017
Dit artikel werd gepubliceerd door Newsmonkey.be op 11/04/2017

Reactie posten

Gelieve je naam in te vullen

Naam is vereist

Gelieve een geldige e-mail in te vullen

E-mail is vereist

Gelieve een reactie in te vullen

Over StampMedia

StampMedia is het eerste persagentschap in Vlaanderen - erkend als ‘algemeen nieuwsmedium’ door de Vlaamse Vereniging van Journalisten - dat een stem geeft aan alle jongeren in de media.
En dat niet alleen. StampMedia wil de berichtgeving over jongeren corrigeren en hen vooral zelf aan het woord laten. Zeker daar waar hun mening van belang is en weinig gehoor vindt in de mainstream kanalen.
Kortom: StampMedia is een persagentschap door jongeren met nieuws voor iedereen die het wil horen.
Daarom zijn we op zoek naar jongeren van allerlei slag, allerlei afkomst, allerlei overtuigingen en graag tussen zestien en zesentwintig jaar om mee te werken binnen dit unieke persagentschap.

Twitter

  • 24 mei 2017 @ 15:52

    Op het menu vandaag: insecten! Binnenkort meer hierover op onze website en Facebookpagina… https://t.co/C5Mp8HVso8

  • 24 mei 2017 @ 14:10

    JES ontvangt 35.000 euro voor bouw van Antwerpse droomhut! @JESstadslabo @Stad_Antwerpen https://t.co/lbTNKhD4tM… https://t.co/7QTtOVOkTX

  • 23 mei 2017 @ 15:00

    Armand (84) is al 37 jaar uitbater van de oudste homobar van Antwerpen - https://t.co/4Fcu0o6keR https://t.co/DVz5BE0ALw

  • 20 mei 2017 @ 15:37

    RT @timmermansniels: Mijn allereerste #pride, nu via Instagram #SorrySnapchat #loveislove https://t.co/CuNAG4ZXtC

  • 20 mei 2017 @ 13:09

    Volg samen met reporter @timmermansniels hoe hij de #belgianpride beleeft op ons instagram verhaal! #pride https://t.co/OTyyoToGVn

  • StampMedia © 2017 - alle rechten voorbehouden

    StampMedia wordt betoelaagd door

    de Vlaamse Gemeenschap, Stad Antwerpen en Stad Genk