TrixTrax presenteert een trein aan jong muziektalent

Op zaterdag 22 mei sloot muziekcentrum TRIX in Borgerhout alweer een TRIXTRAX seizoen af. Dit deden ze sfeervol met jong talent, vuige rock en mystieke ervaringen. Nieuwe Belgische groepen als Pan!c TV, Boston Tea Party, The Rottchilds en Willow kwamen even voor de camera hun zegje doen.

Meer info op www.trixonline.be

© 2010 - StampMedia - Fleur Broes, Natalia Trujillo Perez, Charlotte Briers en Jeroen Peys

17 percent jonge tieners laat iedereen toe op online profiel

Zeventien percent van de 10 tot 13-jarigen ziet er geen graten in om een onbekende toegang te geven tot hun profiel op het internet. Dat blijkt uit recent onderzoek van MIOS en MSN bij 991 tieners. “Jonge tieners staan te weinig stil bij hun privacy op het net”, stelt Nel Broothaerts van Child Focus.

foto (cc) hoyasmeg

De proef bij 991 tieners (10 tot 19 jaar) werd uitgevoerd door een onderzoeksgroep van de Universiteit Antwerpen, MIOS, kort voor ‘Media and ICT in Organisations and Society’, in samenwerking met MSN. Onderzoeker Michel Walrave stelde de resultaten voor tijdens de publieksavond op 26 mei van de Internationale Conferentie e-Youth over jongeren en ICT.

Ontwikkeling

Bern Martens, auteur van het boek ‘Ethiek en weerbaarheid in de Informatiesamenleving’, merkt op dat jongeren pas rond hun twaalf jaar om hun privacy op het net beginnen te geven. Dat bewijzen ook de cijfers van het onderzoek: van de groep jongeren tussen de 17 en 19 jaar laat acht percent vreemden toe op zijn onlineprofiel.

Het minder behoedzaam omspringen met persoonlijke gegevens op het net kan een effect hebben op het aantal onaangename ervaringen. De helft van de 10 tot 13-jarigen kreeg al eens een beledigend bericht via internet of gsm. Dat is meer dan de 17 tot 19-jarigen, waarvan 30 percent een gemeen bericht aankreeg.

Ook het aantal tieners van 10 tot 13 jaar dat last heeft van cyberpesten (31 percent) ligt hoger dan dat van hun makkers van 17 tot 19 jaar (17 percent). Je kan je wel de vraag stellen of er op zulke leeftijd niet gewoon meer gepest wordt.

140 muisklikken

“Jonge tieners weten vaak niet hoe ze hun profiel moeten beveiligen”, zegt Kristof D’hanens van Jeugdwerknet. “Feit is dat het zelfs voor doorwinterde internettechneuten niet vanzelfsprekend is”, getuigt Bruno Schröder van Microsoft. “Op Facebook ben je liefst 140 muisklikken verwijderd voor je een privacyaanpassing kan doorvoeren.”

De website Clicksafe.be is een initiatief van Child Focus dat kinderen en jongeren leert hoe veilig op het internet te surfen. Er worden ook tips gegeven over wie je best toelaat in je online omgeving. Om alles wat verteerbaar te houden werden de tips in een filmpje gegoten.

Nieuwe vrienden

“De risico’s verbonden aan het internet kan je evengoed bekijken als kansen”, vertelt Martens. “Meer dan de helft van de tieners maakte al nieuwe vrienden online. Zeventien percent van de jongeren gebruikt het zelfs om een liefdespartner te vinden.”

© 2010 - StampMedia/Plantijn - Tomas Bachot

Antwerpen heeft 4 Troeven

De winnaars van de Antwerpse talentenjacht Troef! zijn bekend. Het museumproject ‘Explozant’ kaapte de eerste plaats weg. De stad kondigde aan dat bij deze tweede editie drie winnaars uit de bus zouden komen. Wegens een ex aequo waren het er uiteindelijk vier.

De winnaars werden bekend gemaakt op de eerste verjaardag van JCC Zappa, door de driekoppige jury, bestaande uit Marcel Vanthilt, Sofie Vanmol en de vorige Troef Sihame El Kaouakibi. Op de tweede plaats kwam de Trick Fabrick, een project dat basketbal freestyle meer op de kaart wil zetten. De derde plaats werd gedeeld door de studentenradio en het theaterproject ‘Farhilda’.

Divers

“We hebben vier verdiende winnaars, de inzendingen waren zo divers dat het onmogelijk te zeggen valt welk project nu het beste is.” zegt Vanthilt. “Wat ik goed vind aan explorant is dat het heel de stad betrekt bij de uitvoering. Ze maken een onderscheid tussen knutselen en kunst en daar kan iedereen van mee genieten.”

Explozant

Het geluk van de bezielers van Explozant kan net na de bekendmaking niet op: “We kunnen het nog niet echt geloven, want we vonden alle projecten heel goed, vooral omdat ze zo divers waren. Nu we gewonnen hebben, kunnen we alvast beginnen met de voorbereidingen, maar wat we concreet gaan doen willen we nog eventjes geheim houden.”

Steun

Dat ze steun van de stad mogen verwachten, is na hun overwinning een vaststaand feit, maar over welke middelen ze gaan mogen beschikken is nog niet duidelijk. Schepen Leen Verbist beklemtoont dat de vier eerste finalisten zowel financieel als logistiek ondersteund kunnen worden. “We hadden een maximum budget uitgetrokken, maar omdat niet ieder project evenveel geld nodig heeft, was er budget voor vier winnaars.”

© 2010 – StampMedia – Tekst: Elise Meekers en Karen De Bruyn, Foto’s: Sadiq Ahmady

Antwerpen laat jeugd eigen voorstellen indienen voor 2011

In 2011 zwaaien jongeren de plak in Antwerpen. Vrijdagavond stelde jeugdschepen Leen Verbist (sp.a) haar stad officieel voor als ‘Europese Jongerenhoofdstad’. In jeugdcentrum Zappa werd uitgebreid toegelicht waaraan Antwerpen zich volgend jaar mag verwachten.

“Als ‘Europese Jongeren Hoofdstad’ zal Antwerpen de kans geven aan de jeugd om eigen projecten te realiseren, maar bovenal moet er gefeest worden,” stelde Verbist. Twee jaar geleden heeft Antwerpen zich kandidaat gesteld voor de titel, die uiteindelijk werd toebedeeld door jongeren uit heel Europa. “Een titel als deze moet je verdienen, maar met tien stedelijke jeugddiensten en een derde van de bevolking jonger dan 25 jaar, is Antwerpen een stad waar de jeugd leeft.”

Alle ideeën

De jeugddienst is al druk bezig met zoveel mogelijk ideeën te vergaren via een website. Van alle voorstellen wordt bekeken of ze realiseerbaar zijn en welke financiële en logistieke middelen ze kunnen krijgen ter ondersteuning. “Het is belangrijk dat de ideeën echt van de jeugd zelf komen. Wij willen weten wat jongeren willen zien in de stad”, zegt coördinator Axel Dingemans. “Zo staat er al een stadscamping voor jongeren op stapel en kan er in ieder district een kampvuur gehouden worden.”

Mentaliteitsverandering

De vraag kan gesteld worden of al dat feestgedruis niet voor frustraties zal zorgen bij de andere inwoners, maar daar is Dingemans realistisch in. “Alle goedgekeurde projecten gaan gepaard met een engagementsverklaring waarin de uitvoerders beloven rekening te houden met iedereen. Eigenlijk beogen we een mentaliteitsverandering: we zouden graag zien dat mensen verdraagzamer zouden zijn voor elkaar, al is een jaar daarvoor te kort. 2011 zien we vooral als een aanzet, een aantal projecten die worden opgestart moeten langer kunnen meegaan dan een jaar.”

Precedent

Sommige projecten die al lopen werden voorgesteld bij wijze van voorbeeld. Zoals Troef!, een wedstrijd waarbij jonge mensen een voorstel indienen, dat zoveel mogelijk jongeren en kinderen samenbrengt. Ook StampMedia was van de partij. Een jongerenpersagentschap waar iedereen de kans en de steun krijgt om zich te ontplooien tot fotograaf, reporter of cameraman.

Boozefestijn

Ook burgemeester Patrick Janssens (sp.a) kon zijn enthousiasme niet onderdrukken. Zelf voelde hij zich te oud om een project in te dienen, maar wat hem betreft is zelfs een heus ‘boozefestijn’ op het theaterplein een mogelijkheid. “Het percentage van inwoners onder de 25 jaar zal in de toekomst alleen maar stijgen. Meteen denken we dan aan de problemen die daarmee gepaard gaan zoals gebrek aan kinderopvang, overlast of te weinig scholen, maar wij willen laten zien dat het ook anders kan.”

Voor Janssens is het essentieel dat iedere stadsdienst haar eigen inbreng en initiatief zal hebben voor jongeren. “Het is een illusie om te denken dat een stad aangenaam is voor de jeugd als niet iedereen daarmee bezig is.”

Meer info op www.antwerpeuropeanyouthcapital2011.be

© 2010 – StampMedia/Xios – Elise Meekers

Kickoff Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad

Op vrijdag 28 mei gaf de Scheldestad kickoff van ‘Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad’. In het jeugdcentrum Zappa kreeg iedereen die van ver of dichtbij betrokken is bij het jeugdwerk een voorsmaakje van het programma. Schepen voor jeugd Leen Verbist onthulde het logo en haar ambities voor 2011.

Met ‘Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad’ wil de stad jongeren de kans geven om hun idee voor een jong Antwerpen uit te werken. Momenteel zijn er al 80 voorstellen ingediend. Wil je zelf een idee indienen? Dat kan op de website www.aeyc2011.be. We praten met schepen Leen Verbist en coördinator van het projectteam Axel Dingemans over wat Antwerpen te wachten staat als Europese Jongerenhoofdstad.

Beluister de audioreportage:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

© 2010 - StampMedia/Plantijn - Jasmin Paulussen

MEURIS2010 laat TRIX op zijn grondvesten daveren

MEURIS2010 is het muzikaal project waarmee Stijn Meuris dit jaar een brug slaat tussen zijn afgesloten Noordkaap- en Monza-periode, en things to come.

Ervan uitgaande dat er met de songs van die twee bands nog veel meer te beleven valt, trekt Meuris de studio in voor opnames van ‘Spectrum’, een cd waarop een handpicked selectie uit 10 jaar Noordkaap en 10 jaar Monza een nieuwe beurt krijgen: geen covermateriaal dus, of opgepoetste replica’s van bestaande nummers, maar wel scherpe versies van bekende en onbekende songs. Een muzikale variant van een director’s cut, zeg maar. ‘Spectrum’ wordt opgenomen in de legendarische Brusselse ICP-studio, onder productionele leiding van toetsenman Ad Cominotto, die ook live met MEURIS2010 zal meespelen. Het album verschijnt half maart, en zal vooraf gegaan worden door een nieuwe single, of door een herwerkte versie van een oud nummer. Die beslissing zal in de mixfase van ‘Spectrum’ genomen worden. ‘Spectrum’ verschijnt bij EMI Belgium.

Op 15 mei kwam MEURIS2010 naar TRIX in Borgerhout. Naast Stijn Meuris en Ad Cominotto (Arno, Charles et les Lulus, Adamo…) bestaat de ijzersterke band uit drummer Dirk Loots (Monza, Arsenal), gitarist Bruno Févery (Monza, Arsenal, Arno, Garland Jeffreys), bassist Mirko Banovic (Arno, Arsenal, Sioen, Garland Jeffreys) en gitarist Kris Delacourt (Monza, White Circle Crime Club, Papermouth). Vlak voor kerstmis 2010 wordt MEURIS2010 opgeheven.

© 2010 - StampMedia - Lunia Gigase, Julie Matthys en Charlotte Briers

[Dossier] Arrestaties Chileense indianen zouden in scene gezet worden

De 28-jarige Chileense Mapuche-indiaan Waikilaf Cadin Calfunao werd op 13 mei gearresteerd omdat explosieven onder zijn bed gevonden werden. “Een zoveelste in scene gezette arrestatie van een Mapuche-indiaan”, zeggen de Mapuche-gemeenschap en Chili-experten in koor. Ook zijn Belgische vriendin getuigt. [DOWNLOAD dit dossier in PDF-formaat]

De Mapuche-indianen zijn een minderheidsgroep in Chili. In totaal zijn er ongeveer een miljoen Mapuches, goed voor 6.8 percent van de totale Chileense bevolking.

Waikilaf Cadin Calfunao, de Chileense Mapuche-leider die op 13 mei
onterecht gearresteerd zou zijn.

Waikilaf is de oudste zoon van Juana Calfunao, de politieke leidster van de Juan Paillalef gemeenschap in de regio Araucanía in het midden van Chili. Zij zit momenteel in de gevangenis wegens ‘aanslag op de autoriteit’. Verschillende Calfunao familieleden werden gestraft nadat ze de openbare aanklager geslagen hadden omdat die volgens hen op leugens berustende beschuldigingen aangevoerd zou hebben. De andere familieleden zijn ondertussen vrijgelaten.

Waikilaf is een Mapuche-activist die opkomt voor de rechten van zijn gemeenschap. Op 13 mei stormde de politie zijn huis binnen. “Ze begaven zich meteen naar een bepaalde kamer en bleven daar een halfuur voordat de openbare aanklager aankwam”, vertelt zijn 25-jarige Belgische vriendin Nele Loos. “Twee bewoners werden in hun kamers gehouden en konden niets zien. In de volgende twee en een half uur vond de politie de explosieven, waaronder 750 g nitroglycerine, onder Waikilaf’s bed.”

In scene gezet

“Het materiaal dat onder het bed van mijn zoon werd gevonden is enkel beschikbaar voor het leger”, vertelt Waikilaf’s vader Antonio Cadin Huentelao. “Bovendien is er geen connectie tussen het bed en mijn zoon, omdat hij al zes maanden ergens anders woont.” Het grootste argument om te stellen dat het opgezet spel is volgens Huentelao de ontplofbaarheid van nitroglycerine, bestandsdeel van dynamiet. Bij de minste wrijving ontploft deze stof. “Waarom zou Waikilaf dit spul onder zijn eigen bed bewaren?. En waarom zou hij zoiets doen als hij al 14 maanden onder toezicht van de politie staat?” Dat is het gevolg van een zaak rond een geluidsbom die hij geplaatst zou hebben. Het proces zit muurvast, maar ondertussen is het voor het Openbaar Ministerie mogelijk om telefoontaps uit te voeren.

Antiterreurwet

Waikilaf werd vanaf 2002 al meermaals aangeklaagd voor verschillende feiten, maar telkens vrijgesproken. Het lijkt er sterk op dat de overheid en politie hem en zijn familie viseert. “Het gaat hier altijd om de politieke context”, stelt Huentelao. “Toch probeert de regering via een juridische weg de Mapuches in diskrediet te brengen.”

In totaal zitten vijftig Mapuche-indianen achter de tralies door toepassing van de antiterreurwet. Deze wet wordt enkel gebruikt bij de Mapuche bevolking en komt uit de tijd van dictator Pinochet (1973 tot 1990) om politieke tegenstanders te vervolgen. Rafael Railaf van de Mapuche Stichting FOLIL in Nederland geeft een concreet voorbeeld: “Als een Mapuche in het bezit is van een gereedschap, zoals een bijl om hout mee te hakken voor de kachel, is dat voldoende om beschuldigd te worden van verboden wapenbezit. ”

Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International tikten de Chileense regering al meermaals op de vingers voor toepassing van de antiterreurwet. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom Waikilaf niet aangeklaagd is via de antiterreurwet, maar via de wet op controle van wapens en explosieven.
“Op een bepaald moment werd beslist om alle acties van Mapuche te benaderen via het rechtssysteem”, zegt Huentelao. “Een strategie om het Chileense volk aan de kant van de overheid te krijgen. Bovendien startte het Openbaar Ministerie en de media het laatste jaar een campagne om Mapuche te linken aan terroristische organisaties zoals de ETA en de FARC. Bewijzen hiervoor bestaan niet.”

Grond

“Het conflict tussen de Mapuche-indianen en de Chileense regering gaat in hoofdzaak over grond”, duidt Chilikenner Rita Ceuppens. “De Mapuche zijn de oorspronkelijke bewoners van de Araucanía streek. In 1881 moest de Indiaanse bevolking zijn meest vruchtbare gebieden afgeven en werden ze ondergebracht in reservaten. Dit land werd gedeeltelijk teruggewonnen door de Mapuche onder de Allende-regering van 1970 tot 1973, maar na de staatsgreep van Pinochet werd deze landhervorming teruggeschroefd. Sinds de jaren negentig begint de Indiaanse bevolking zijn gebieden terug op te eisen.”

Foltering

De hardhandige manier waarop Waikilaf en andere Mapuche leden worden behandeld, doet ernstige vragen rijzen bij José Venturelli, lid van het Europese Ethische Comité tegen Foltering. “Waikilaf werd gefolterd nadat de politie de explosieven had gevonden. De agressie die door de autoriteiten tegen hem in het verleden werd gebruikt is gekend en kan leiden tot zware fysieke en mentale schade. De kans op een zware hersenbeschadiging is zeer hoog. Te meer omdat we weten wat voor toenemende onderdrukking er gebruikt wordt tegen Mapuche-leiders”, stelt Venturelli in een brief naar verschillende mensenrechtenorganisaties en de Chileense overheid.

Niet alleen de leiders van de Mapuche-gemeenschap worden hardhandig aangepakt. “Bijna elke dag krijgen we meldingen van het ongekende geweld tegen de Mapuche”, vertelt Railaf. “Vaak worden ze van hun land verdreven om plaats te maken voor houtkapbedrijven.”

Nieuwe president

Sinds 11 maart 2010 heeft Chili een nieuwe president, Sebastián Piñera. Of hij het conflict tussen de overheid en de Mapuche kan oplossen is zeer de vraag. Hij kondigde al wel aan om de Mapuche in de steden, zo’n zestig percent van de gehele Mapuche bevolking, extra te gaan steunen. “Er zal dus minder geld naar de Mapuche op het platteland gaan,”zegt Huentelao. “In de praktijk zal dit ertoe leiden dat de hulp van de stadsMapuche voor hun ‘broeders’ van het platteland afneemt. Een strategische keuze van Piñera om de problematiek van het platteland naar de stad te verplaatsen. Daar zijn de thema’s niet zo politiek gekeurd als de eisen van de Mapuche gemeenschap op het platteland.”

Ook Ceuppens is realistisch. “Onder Piñera zal de repressie tegen de Mapuche nog erger worden: de meeste grootgrondbezitters zijn extreem-rechts en dus Piñera-aanhangers. Zij zullen alle steun krijgen ten koste van de Mapuche.”

© 2010 - StampMedia/Plantijn - Tomas Bachot

===

Dit dossier werd gepubliceerd door Gündem - online op 25/05/2010
Dit dossier werd gepubliceerd door MO* - online op 27/05/2010

‘Jongeren willen vooral politieke stabiliteit’

(MO*) Stefaan Anrys vond in Burundi zes zelfbewuste jongeren die zich liever overgeven aan muziek, voetbal, de scoutsbeweging en studeren dan aan partijspelletjes. Zanger Steven Sogo bijt de spits af.

Kort

• Zanger en rijzende ster in Burundi
• Scoorde monsterhit met ‘Il est beau mon pays’
• Beste mannelijke artiest (Pearl of African Music Awards Burundi, 2010)
• Inspiratie: traditionele ritmes en spreekwoorden

Wie is Steven Sogo?
Ik heet Steven Irambona. Mijn artiestennaam is Sogo. Ik ben dertien jaar geleden, in 1997, met muziek begonnen. Ik tokkelde op gitaar. Intussen heb ik drie albums uitgebracht. Het eerste album kreeg de titel ‘Het Leven’, een tweede album ‘Vrede’ en het derde heet ‘Il est beau mon pays’, waarop elf tracks staan. Dat album heeft mij echt bekend gemaakt. Ik ben er heel fier op. Ik zing over Burundi en over de Burundezen, over dit mooie land.

Wat vertel jij over de jeugd in Burundi?
In het liedje ‘Il est beau mon pays’ niet echt veel, maar in andere wel. Ik praat veel over jongeren in Burundi, over de jeugd, over hun opvoeding. Zo is er een liedje ‘Mwanange’, wat wil zeggen ‘mijn kind’. Het verhaalt over het kind in Burundi. Ik geef raad aan onze kinderen. Ik toon hen goede vrienden, wat slechte vrienden zijn en ik probeer aan het kind uit te leggen dat hij moet groeien, studeren, werken, en andere personen opvoeden. Wij moeten een voorbeeld zijn voor onze ouders en voor ons land, voor Burundi dat ons leven gaf. In andere liedjes probeer ik de jeugd af te raden zich over te geven aan wraakgevoelens. Heeft iemand je kwaad gedaan? Dat was het verleden, wij leven in het heden. Je moet proberen vergeten en beter doen.  Je moet het verleden vergeten, dat ons kapotgemaakt heeft. Want vandaag is het nu. Het verleden is voorbij.

Je moet verder zien… zoals de Imbonerakure?
(lacht) Neen, neen. Je moet een betere toekomst dromen, voor iedereen.

Droomt de jeugd van een betere toekomst?
Natuurlijk wel. Daarom proberen wij de jeugd hier diets te maken dat zij zich niet verloren hoeven te voelen. In deze verkiezingsperiode spoor ik jongeren aan om te gaan stemmen, om goede projecten op stapel te zetten. Brengt iemand je in dwaling, laat hem dan vallen. Want na de verkiezingen, moeten wij voort. Wij willen een vredevol Burundi, waar iedereen kan werken en dromen wie hij wil zijn.

Hoe zou jij de aspiraties van de jongeren hier samenvatten? Wat willen Burundese jongeren bovenal?
Ik denk dat jongeren vandaag vooral stabiliteit willen, politieke stabiliteit. Zij willen kunnen studeren, sport beoefenen, werk hebben. Studeren en daarna ook werk vinden. Jongeren vandaag willen werken, dat is wat ze willen.

Iemand zei mij ‘in Burundi is een jongere nog minder van tel dan een vrouw’. Heb jij de indruk dat men in Burundi naar jongeren luistert?
Ik denk dat de jeugd in Burundi geen plaats heeft. Misschien zijn wij nuttig in deze periode van verkiezingen, waar men de jongeren opvrijt om stemmen binnen te halen. Maar de mentaliteit van Burundi kennende laat men ons achteraf gewoon vallen. Nu men stemmen wil, is het van ‘Oh jullie jongeren, wij houden van jullie’, maar in feite hebben jongeren geen plek in de Burundese samenleving.

Misschien zou je beter liedjes maken voor de oude ‘mze’ zodat hun geesten evolueren?
Mijn publiek was vroeger oud. Want ouderen houden van mijn liedjes. Mijn muziek is kalm, zij is origineel. Vandaag is het in Burundi allemaal rapmuziek dat de klok slaat. Maar de klanken en teksten van onze traditionele muziek gaan verloren. Het is niet ook de hele tijd van ‘Je t’aime, je t’aime, je t’aime’. Mensen horen graag ook wel eens iets anders, niet? Mijn teksten gaan over het leven van alledag. Liefde heeft daarin zijn plaats, maar er is veel meer dan dat.

En hoe is jouw muziek?
Mijn muziek is modern, maar ik haal mijn inspiratie uit de traditionele Burundese muziek. Ik gebruik traditionele ritmes, waardoor ik een herkenbaar Burundees geluid creëer. Ik zing ook Burundese verhalen. Ik gebruik zegswijzen en Burundese ritmes. Ik breng een moderne melodie met mijn gitaar, maar de ritmes blijven herkenbaar, typisch Burundees.

Wat is jouw geliefde spreekwoord?
Ik weet het niet.

Is er een mooi gezegde over de jeugd?
Ja… (denkt lang na) Men zegt bijvoorbeeld: Uwanka Agakura, Abaga Umutavu. Hij die wil dat een jongere geen opgang maakt, moet hem in de kiem smoren. Wie wil dat een geit of een lam niet groot wordt, wurgt het vooraf. Wie niet wil dat de jeugd zijn talenten ontwikkelt, maakt best alles in de kiem kapot. Die negeert de jeugd best. Daar komt het eigenlijk op neer.

Dat is geen hoopgevende boodschap!
Inderdaad, het is niet echt een vrolijk gezegde, maar ik zie het als een oproep tot revolutie. Want hier bestaat de jeugd niet. Wij zijn hier, wij werken, maar zij die boven ons staan, doen alsof wij niet bestaan.

Beluister interview (Franstalig)

© 2010 - MO* - Stefaan Anrys

Dit artikel verscheen eerder op MO.be en kadert in een samenwerking tussen StampMedia en een aantal onafhankelijke nieuwsmedia waaronder MO*.

[Opinie] Bedden en solidariteit volstaan niet tegen dakloosheid

(Apache.be) Elk jaar opnieuw duikt het probleem van de dakloosheid zeer acuut op. In de gure eindejaarsperiode schenken we graag een kleinigheid om de ontheemde sukkelaars door de winter te helpen. Maar het probleem verdwijnt niet bij de eerste zomerse dagen. Peter Moerenhout, medewerker in een Gentse nachtopvang voor daklozen, wijst er in een opiniestuk voor Apache op dat al te lichtzinnig medelijden meer kwaad dan goed doet.

Door Peter Moerenhout, medewerker CAW Artevelde

De barre winter ligt reeds ver achter ons en op het strand van Blankenberge zijn de eerste frigoboxen gesignaleerd. Bij het minste streepje zonlicht verkalken de aders der autostrades richting kust. Geen hond denkt nog aan zijn dakloze medemens. Daarvoor hebben we de hype nodig die media en politiek ieder jaar orkestreren: elke winter opnieuw kleuren de televisies grauw en grijs met beelden van ongewassen en bebaarde drinkebroers, stemmenpakkers met tranen in de ogen en oude besjes die hun hemel trachten te verdienen door een tas poedersoep te schenken aan de zieltogende ongelukkige die voor haar deur op de kille kasseien crepeert.

Zodra het kwik echter weer boven het nulpunt komt piepen verdwijnen die beelden als sneeuw voor de zon. Maar de daklozen en het probleem dakloosheid zelve? Die zijn een pietsje hardnekkiger.

Psychiatrische patiënten

Hoewel we ons nu in het jaar 2010 bewegen, heeft de doorsneeburger nog altijd een zwaar vertekend clichébeeld van de dakloze. De televisiegod zal het, jammer maar helaas, niet laten dat beeld te bevestigen. De daklozen in Gent, en met enige goede wil kan men extrapoleren naar alle Belgische steden, zijn echter een bijzonder heterogene groep.

Het percentage ‘typische’ daklozen (baard, plastiek zakken, drankkegel) valt in het niets in vergelijking met de veelheid aan kleur, leeftijd, geloof, nationaliteit en geestesgesteldheid die aangetroffen wordt in de verschillende initiatieven voor nachtopvang in Gent. Zo zijn er gezinnen met kinderen (veelal Roma), jonge, goedgeklede en gecoiffeerde allochtonen die niet zouden misstaan in een hippe danstempel, psychiatrische patiënten die net ontslagen zijn uit een instelling, sans-papiers, mensen die door hun partner uit het huis gezet zijn na een ruzie en die geen naaste familie of vrienden hebben waar ze kunnen overnachten noch het geld om alle dagen op hotel te gaan, enzovoort.

We kunnen dus veilig stellen dat er ook niet meteen één, one size fits all, oplossing is voor deze problematiek. En laat het nu net dat zijn wat politieke konkelaars of op scoren beluste nieuwsdiensten ons vaak voorspiegelen.

Lees verder op Apache.be…

Dit opiniestuk verscheen eerder op Apache.be en kadert in een samenwerking tussen StampMedia en een aantal onafhankelijke nieuwsmedia waaronder Apache.be.

Skaten en sfeer op de KPM cup in Hasselt

Op zaterdag 22 mei vond het Limburgs skatekampioenschap plaats. Ook dit jaar was het KaPerMolen park in Hasselt het decor voor de KPM cup. Het mooie weer, de DJ’s, het publiek en natuurlijk de deelnemers zorgden voor een ontspannende sfeer en lokten meer dan 1.000 toeschouwers.

Er daagden in totaal zo’n 150 skaters op. Zowel jonge als oudere jeugd, gesponsorde en niet-gesponsorde skaters, iedereen mocht meedoen. Kenners herkenden Youness Amrani onder de deelnemers, een 18-jarig talent dat reeds de wereld rond reisde om te skaten. De wedstrijd werd onderverdeeld in drie verschillende categorieën: ‘best trick’, ‘bowl’ en ‘time lap’.

© 2010 - StampMedia - Joël Bervoets en Alexander Godts

===

Deze fotoreportage werd gepubliceerd door Het Belang van Limburg - online op 28/05/2010
Deze fotoreportage werd gepuboiceerd door Gündem - online op 29/05/2010

Volgende pagina »