Genk on Stage meest succesvolle editie tot nog toe

De achtste editie van Genk on Stage was een overrompelend succes. Niet minder dan 140.000 festivalgangers overspoelden het stadscentrum van Genk van 25 tot 27 juni, dat voor de gelegenheid werd omgevormd tot een heus festival terrein.

De organisatie plaatste dit jaar het jeugdpodium op de weide aan het jeugdcentrum, wegens plaatsgebrek op het pleintje van de kerk. Men waande zich daar niet meer op een stadsfestival, maar eerder op een van de grotere festivals. Met het warme weer en het goede programma kon de uitstekende sfeer niet meer stuk.

25 juni 2010

26 juni 2010

27 juni 2010

© 2010 - StampMedia - Robbert Van Nes, Stijn Vanderstraeten en Alexander Godts

Afro-Latino Festival trekt 22.000 bezoekers

Het Afro-Latino Festival (25 tot 27 juni) lokte het voorbije weekend 22.000 bezoekers naar Bree. Er was wereldmuziek te horen maar ook muziek van eigen bodem. We spraken met enkele artiesten over de kracht van muziek, hun drijfveren en… wat ze graag mee naar huis namen.

Op de affiche stonden ondermeer Sean Paul, Ali Campbel’s UB40 en Inner Circle. Buiten de drie podia, diverse drankstanden met o.a. cocktails en speciale bieren, en uitgebreide rand- en kinderanimatie was er ook de Mixed Media Lounge, waar artiesten een akoestische set speelden, aangevuld met interviews en signeersessies.

Muziek om te vieren

Blue King Brown is een band die afrobeat en reggae maakt. Ze komen uit Australië en zijn met acht, allemaal met verschillende roots. “Onze muziek is geïnspireerd door reggae en afrobeat, we spelen muziek om muziek te vieren.” legt Natalie Pa’apa’a, zanger en gitarist van Blue King Brown, uit.

Blue King Brown waren voor de eerste keer in België. “De beste manier om een band met het land en het publiek te creëren is een festival. Vanavond gaan we een hoog energetische show geven, we willen het publiek erbij betrekken en spelen nieuwe maar ook oude liedjes.” Aldus Natalie Pa’apa’a, zanger en gitarist van Blue King Brown. Ze hielden zich aan hun woord en haalden met elke noot die ze speelden, meer mensen naar mainstage.

Bedanken

Veel artiesten zijn gesteld op hun vaderland en hun afkomst. Zo ook T-Vice uit Haïti. Na de verwoestende aardbeving begin dit jaar zetten ze een internationale tour op om de heropbouw van het land te steunen. Roberto Martino, zanger en gitarist: “We komen van heel ver, en het is een plezier om mijn landgenoten met problemen hier te vertegenwoordigen. We willen ook iedereen bedanken voor het steunen van Haïti.”

“Muziek is universeel”

Roger Lewis, zanger en gitarist van Inner Circle vindt dat muziek voor elke artiest een bepaalde betekenis of boodschap heeft.“Ik was 8 jaar toen ik voor het eerst echt in contact kwam met muziek. Later kwam ik tot de vaststelling dat ik zelf muziek wou maken. Iedereen zei toen dat ik te dik was, dat ik er niet uitzag als iemand die muziek maakt en dat ik het nooit zal halen. Maar hier staan we, zelfs jaren na de liedjes A-La-La-La-La-Long en Bad boys. Zo zie je maar, liefde overwint alles en muziek is universeel!”

Vrijheid

Een groepsnaam afkorten is voor lange namen zoals Bantu Continua Uhuru Consciousness of kortweg BCUC vaak een goede oplossing. Zithulele ‘Jovi’ Zabina, zanger: “BCUC betekent vele dingen, maar bovenal vrijheid, in elke zin van het woord. Dat niet alleen belangrijke mensen wat te zeggen hebben. Met vrijheid bedoelen we ook culturele vrijheid net als ook het recht op gratis onderwijs.”

Verlanglijstje

De Belgische specialiteiten vallen ook in de smaak bij artiesten van over de hele wereld. Natalie Pa’apa’a van Blue King Brown: “Belgische chocolade staat sowieso bovenaan op onze lijst met dingen die we moeten kopen in België.” Voor El Gran Silencio was de keuze snel gemaakt: “Bier en meisjes.”

Meer info op www.afro-latino.be

© 2010 – StampMedia – Sofie Bozzelli

===

Dit artikel werd gepubliceerd door MO* - online op 01/07/2010

Magiq spiegeltent is ontmoetingsplaats voor iedereen

Om de zomer in te luiden opent op vrijdag 2 juli de spiegeltent van de vzw Magiq Places opnieuw haar deuren aan het Noordkasteel in Antwerpen. De spiegeltent maakt deel uit van het sociaal-cultureel project ‘Magiq’, dat met de tent een mobiele ontmoetingsplaats voor jongeren creëerde.

Sinds 2007 ondersteunt de stad Antwerpen de vzw ‘Magiq Places’ met hun sociaal-cultureel project. Het college keurt ook deze keer ‘Magiq 2010’ goed aan het Noordkasteel ter hoogte van de Oosterweelverbinding. Voor de derde keer op rij is dit de zomerlocatie voor de spiegeltent.

‘Magiq 2010’

Met ‘Magic 2010’ slaan stad Antwerpen en Magiq Places opnieuw de handen in elkaar om jongeren kennis te laten maken met verschillende vormen van cultuur en ontspanning. De vzw bestaat uit een groep jonge creatievelingen en een raad van adviseurs afkomstig uit verschillende gebieden van de culturele en artistieke wereld.

De ruime art-nouveau spiegeltent moet een ontmoetingsplaats zijn voor iedereen, ongeacht leeftijd, geslacht of afkomst. Jeugd- en cultuurgerichte organisaties kunnen gebruik maken van de spiegeltent om hun activiteiten te laten doorgaan. “De lokale verenigingen die iets willen organiseren, kunnen rekenen op een voordelig tarief”, stelt Thomas Wijnen, mede-oprichter van Magiq Places.

‘Mobiel jeugdhuis’

De spiegeltent maakt doorheen het jaar een tour door verschillende districten van Antwerpen. Op die manier willen Magiq Places en het stadsbestuur een aanvulling zijn voor regio’s waar er minder initiatieven voor de jeugd zijn.

Begin dit jaar stond de spiegeltent al in Zandvliet. Voorgaande jaren heeft de spiegeltent in Ekeren en Hoboken gestaan. Op die manier komen alle districten van Antwerpen aan de beurt.

Gevarieerd aanbod

Magiq Places organiseert zelf een aantal producties waarvan sommigen in samenwerking met de lokale jeugddienst. De meeste activiteiten worden georganiseerd door andere organisaties gericht op jeugd en cultuur.

Hierdoor is het aanbod zeer gevarieerd. Er is ruimte voor film, dans, theater, gaming, concerten, workshops, comedy en natuurlijk ook feest. Meer dan honderd verschillende organisaties hebben de voorbije jaren gebruik gemaakt van de spiegeltent. “Dubstep en reggae zijn momenteel de grote publiekstrekkers.”

Magiq Dreamteam

De talrijke evenementen brengen natuurlijk ook heel wat werk mee. Magiq Places telt een kern van tien vaste medewerkers. Daarnaast doet Magiq Places beroep op gemotiveerde vrijwilligers om een handje toe te steken. Momenteel kan Magiq Places rekenen op een 40-tal vrijwilligers.

Verder biedt de organisatie ook de mogelijkheid om ervaring op te doen op verschillende gebieden. Event-en fuifproductie, geluids- en lichttechnieken, jeugdbegeleiding en animatie, bar- en tapwerk, promo en reclame en tenslotte evenementbegeleiding.

In ruil voor prestaties bieden ze gratis toegang en drankjetons, gratis nieuwe mediaworkshops, onkostenvergoeding en gratis deelname aan vrijwilligersactiviteiten.

Grand Opening

Op vrijdag 2 juli bijt Cavanna de spits af. Daarna is het de beurt aan Twi-z-ters. Bent Van Looy, bekend van Das Pop en de Slimste Mens kruipt ook achter de draaitafels. Vervolgens neemt de resident van Petrol, Nils Holgerfun het over. Miami Nice, de resident van Magiq zelf, is opnieuw van de partij. Tot slot zal Charlotte DC voor het laatste nachtelijke vertier zorgen. It’s going to be Magiq!

© 2010 - StampMedia - Tom Laurent

===

Dit artikel werd gepubliceerd door Gazet van Antwerpen - online op 30/06/2010

Bewakingscamera’s in de stad: bewaken of begluren?

Overal hangen bewakingscamera’s. Velen zijn niet in orde met de Camerawet en vormen dus een inbreuk op de privacy. De blog datapanik.org en de Liga voor Mensenrechten organiseerden daarom een ‘cameraspotting‘ in Gent. Het is de bedoeling dit ook in andere steden te doen, waaronder Antwerpen.

De Camerawet trad op 10 juni 2007 in werking. Binnen een periode van drie jaar moesten alle bewakingscamera’s reglementair zijn. De Privacycommissie riep daarom op de nodige maatregelen te treffen. De Liga voor mensenrechten en datapanik.org namen in Gent alvast de proef op de som met een ‘cameraspotting’.

Cameraspotting

Iedereen kent wel het fenomeen van mensen die treinen, vliegtuigen of atoomkoppen gaan ‘spotten’. ‘Cameraspotting’ is niet veel anders. Mensen trekken erop uit en gaan zelf controleren of camera’s al dan niet volgens de regels zijn opgesteld. In de praktijk komt dit neer op het controleren van de aanwezigheid van een pictogram.

“Door de pictogrammen weet de burger dat de beelden kunnen worden opgevraagd bij de verantwoordelijke”, meldt Emmanuel Vincart, communicatieverantwoordelijke van de Privacycommissie. “Dit is een burgerrecht. Klachten worden wel behandeld door ons.” De commissie staat zeer positief tegenover initiatieven als cameraspotting.

De cameraspotting in Gent is een samenwerking van datapanik.org en de Liga voor Mensenrechten. “Slechts 1 op de 10 bewakingscamera’s waren in orde”, stelt Wim Vandenbussche van datapanik.org.

‘Win uw privacy’

“Mensen kunnen bovendien voortdurend foto’s en locaties van nog meer niet-reglementaire bewakingscamera’s posten op de website van ‘Win uw Privacy’.” Dit is de bredere campagne van de Liga voor Mensenrechten. “Op die manier kunnen ze alles in kaart brengen.”

Met deze campagne wil de Liga het publiek ervan bewust maken dat vele camera’s een bedreiging kunnen zijn voor uw privacy. Hiervoor organiseren zij verschillende acties waarvan cameraspotting een onderdeel is.

[UPDATE] Verder is er de Big Brother Award, die wordt uitgereikt aan de persoon, bedrijf, organisatie die de laatste tijd het meest de privacy geschonden heeft. Je kan zelf je stem uitbrengen op hun website. De Big Brother Award vindt plaats op 17 november in de Vooruit in Gent. Die avond wordt ook een prijs gegeven voor de origineelste actie met bewakingscamera’s. Tips vind je op een website.

Studenten geviseerd

Een bewakingscamera op de Ossenmarkt in het hart van de studentenbuurt in Antwerpen zorgde begin juni voor heel wat opschudding. Het stadsbestuur had deze camera geïnstalleerd om overlast tegen te gaan.

In een artikel in Knack maakt studentenvertegenwoordiger Orry Van de Wauwer van het Antwerps Studentenoverleg (ASO) duidelijk dat studenten hiermee worden geviseerd. “Niet alle studenten maken amok op de Ossemarkt. Bovendien komt overlast ook vaak van niet-studenten en in andere buurten met meer problemen staat er geen camera”, stelt Van de Wauwer.

Controle

“Tot hiertoe zijn er iets meer dan 8.000 bewakingscamera’s geregistreerd”, zegt Vincart van de Privacycommissie. “Wij hebben echter geen zicht op het aantal niet-reglementaire bewakingscamera’s. Iedereen wordt geacht de wet na te leven. Systematische controle is er echter niet.”

© 2010 – StampMedia – Tom Laurent

===

Dit artikel werd gepubliceerd door Gündem - online op 30/06/2010
Dit artikel werd gepubliceerd door Manoeuvre.be op 30/06/2010

[Opinie] ‘Apartheid in ons schoolsysteem is niet de oplossing’

Socioloog Jaap Dronkers stelde vast dat een grote etnische diversiteit in de klas het niveau naar beneden haalt, zo meldde De Standaard dit weekend. Zijn oplossing: segregatie. Stop scholieren allemaal in mono-etnische scholen. In zulke scholen kunnen leerlingen, ongestoord door het anders-zijn van medescholieren, zich concentreren op de leerstof en halen ze bijgevolg betere resultaten. Dat is een zeer gevaarlijk discours, zeggen Gunilla de Graef van het CIMIC en Koen Stuyck van StampMedia. Segregatie is volgens hen een non-oplossing in een wereld waar verschil geen mogelijkheid, maar een feit is.

Segregatie, als het al haalbaar zou zijn, is allerminst wenselijk. Hoe zullen kinderen uit die mono-etnische scholen gewapend zijn om in de multi-etnische realiteit te overleven? Of trekken we die segregatie dan ook maar meteen door naar arbeidsmarkt en woonomgeving? Jaap Dronkers doet smalend over ‘interculturele vriendschappen’, alsof dat niet ter zake doende aspecten van het leven zijn die het leerproces eerder in de weg zitten dan iets anders. Dat getuigt van een merkwaardige wereldvreemdheid. Leren hoe de wereld in elkaar zit, leer je voor een belangrijk stuk door interpersoonlijke relaties. Dat is bij uitstek zo voor kinderen en jongeren. Bij StampMedia, een persagentschap waar jongeren het nieuws maken, is net dat één van de succesfactoren die ervoor zorgen dat jongeren van verschillende origine en achtergrond zich aangesproken voelen en meewerken.

Niet-normatieve gezinssituatie

Wat het meest frappeert, is het statische karakter van Dronkers’ verhaal. Hij stelt een feit vast: vandaag de dag legt diversiteit een zware last op scholen. Dat is ongetwijfeld zo. Maar hoe komt dat?  En wat doen we hier nu verder mee? Het is immers niet de diversiteit op zich die een probleem vormt, maar wel de manier waarop we ermee omgaan. Nog altijd weigert men onder ogen te zien dat ons onderwijs grotendeels gericht blijft op die onbestaande maar zo graag geziene normleerling: kind uit de witte middenklasse, gemiddeld intelligent, perfect gesocialiseerd naar de doorsnee waarden en normen. Die al dan niet bewuste drang naar ‘eenvormigheid’ neemt overhand toe.

Het lijkt er inderdaad sterk op dat er de laatste jaren met steeds meer fatalisme wordt gekeken naar anders-zijn of van-elders-zijn. Niet alleen allochtone kinderen zijn daarvan het slachtoffer, maar evengoed kinderen die lijden aan autismespectrumstoornissen, kinderen uit een niet-normatieve gezinssituatie, of gewoon zij die wat minder goed meekunnen in ons prestatiegerichte onderwijs. Hoewel Dronkers’ pleidooi voor een meer op de noden en stijl van het kind gericht onderwijs daar perfect lijkt bij aan te sluiten, zien we dat toch liever gebeuren in een pluriforme context dan in een apartheidsstructuur.

Raciale stereotiepen

Hoe gaan we die gescheiden systemen trouwens op poten zetten? Wie gaat de erwten van de bonen scheiden? Dronkers strooit kwistig met labels: ‘Marokkaan’, ‘Turk’, ‘migrant’,… Maar wie zijn dat allemaal? Hoe verschillend is de Vlaming uit een welstellend milieu uit de Antwerpse rand van  een Vlaming,  balancerend op de armoedegrens, uit een landelijke gemeente in Oost-Vlaanderen? Bijna grappig wordt het als Dronkers het heeft over de islamscholen waar hij ‘Marokkanen’, ‘Turken’ en ‘Pakistani’ wil samenduwen. Alsof dat geen divers gezelschap is. Waar we mensen gaan labelen, beginnen de problemen. Amin Maloufs verhaal van de moorddadige identiteiten wordt met de dag actueler. Dat de meeste jongeren vandaag een meervoudig verhaal in zich dragen dat een gedwongen kleur bekennen niet goed verdraagt, mogen we niet terzijde laten.

Een pijnlijke passage in het interview met Jaap Dronkers betreft de manieren waarop de door hem geïdentificeerde groepen reageren op tegenstand of zelfs racisme. Bij moslims en Latino’s zou dat gelatenheid uitlokken, bij Aziaten gedrevenheid om nog beter te doen. En ook nog: ‘gewone’ Aziaten krikken het niveau van de klas op, ‘islamitische‘ Aziaten halen het niveau naar beneden. Pardon? Misschien zou er eens grondig onderzoek gevoerd moeten worden naar de raciale stereotiepen die leven in de hoofden van de Vlaamse goegemeente, en eveneens naar de wisselwerking tussen die stereotiepen en een aantal discriminatoire praktijken. In zijn vorig jaar verschenen boek Vreemden geeft professor Mark Elchardus heel wat interessante onderzoeksresultaten mee over de rol van leerkrachten in het bestrijden of bevestigen van racisme en xenofoob gedrag. Elchardus is ook een ‘onderzoeker’, maar wel een die werkbare pistes voor de toekomst meegeeft. Zoals bijvoorbeeld het belang van het daadwerkelijk voorleven van waarden als openheid en verdraagzaamheid. Om die waarden te kunnen voordoen, in plaats van ze enkel te preken, heb je precies een diverse omgeving nodig.

Pionierswerk

Of misschien kan De Standaard de stem van Jaap Dronkers eens confronteren met die van professor Ides Nicaise (HIVA en KU Leuven). Hij waarschuwt ons al jaren voor stereotiep denken over een zogenaamd ‘niet-onderwijsgerichte cultuur’ bij landgenoten van allochtone origine. Uit zijn onderzoek bleek dat de oorzaken voor ‘minder presteren’ evenzeer van  ‘sociaal-economische’ als ‘socio-culturele’ aard zijn. Het gaat om een complex verhaal, waarbij alleen meervoudige acties antwoord kunnen bieden. Nicaise zelf noemt bijvoorbeeld voorschoolse stimuleringsprojecten, het écht kostenloos maken van het onderwijs, en een gewichtenregeling in de financiering van scholen.

Op het einde van het interview in De Standaard gaat het over de mogelijke recuperatie van Dronkers’ onderzoek door de politiek. Alsof dat nu onze grootste zorg zou zijn. Wil iemand zich eerst eens de vraag stellen wat dit soort onderzoek en dit soort publicaties betekent voor de betrokken doelgroep?  Veel leraren verdienen een medaille omdat ze dagdagelijks proberen hun werk zo goed mogelijk te doen met de beperkte middelen die ze hebben. Veel leerlingen al evenzeer. Maar dit soort onheilsboodschappen over een “niet terug te draaien evolutie” zal er niet voor zorgen dat de middelen en ruimte worden vrijgemaakt die zij nodig hebben om hun pionierswerk vrucht te doen dragen.

Gunilla de Graef werkt als consultant bij het CIMIC, het expertisecentrum voor Interculturaliteit van de Katholieke Hogeschool Mechelen. Koen Stuyck is hoofdredacteur van StampMedia.

===

Dit opiniestuk werd gepubliceerd door Apache.be op 29/06/2010
Dit opiniestuk werd gepubliceerd door Republiek Allochtonië op 03/07/2010

Borgerhout steekt RIO naar de kroon

Wie op 26 juni over de Turnhoutsebaan in Borgerhout wandelde, moest zich door een veelvoud aan exotische danseressen, eetstandjes en podia wurmen. Voor de vierde keer streek het BorgerRIO festival neer tussen de Zegelstraat en de Reuzenpoort voor een dag van uitbundig Zuid-Amerikaans feesten.

Op vijf verschillende locaties werden toeschouwers vergast op zuiderse dansen, sportactiviteiten en muziekoptredens met een multiculturele toets. Het was drummen in de wereldstraat waar om 15u het hoogtepunt van het festival passeerde. De BorgerRioparade trok ook tijdens deze vierde editie weer alle aandacht naar zich toe. Met tweehonderd dansers, twee praalwagens en de koning en koningin van het grote festival in Rio de Janeiro stond de optocht garant voor de nodige ambiance en decibels.

Voor- en na de parade toonden kleinere dansgezelschappen uit alle windstreken hun choreografieën op verschillende podia verspreid over de Turnhoutsebaan. Kinderen konden zich uitleven in de sport- en jeugdstraat en milieubewuste volwassenen die even op adem wilden komen konden terecht in het Ecohuis voor wat rust en verkoeling.

Meer info op www.borgerrio.be

© 2010 - Stampmedia - Fleur Broes en Bart Steurs

17-jarig feestbeest organiseert fel gesmaakt dubstep concept

MUNTSTEP is een concept georganiseerd door 17-jarig feestbeest Max ‘flapjack’ Adams. Hij toverde op 26 juni jongerencentrum Kavka om tot één van de beste dubstep hotplaces in Antwerpen. Met internationale namen als Cookie Monsta, Bare Noize en Point.Blank kon het ook dan een geweldige nacht worden.

© 2010 - StampMedia - Arno Lemmens

Afscheid van school zonder Layla

(Apache.be) Nog een paar dagen en dan begint de zomervakantie en sluiten alle scholen voor twee maanden hun deuren. Zo ook het Sint-Lievenscollege aan de Amerikalei in Antwerpen. Toch zal het afscheid voor de leerlingen van klas 6 kantoor anders zijn. Zij verloren het afgelopen schooljaar hun klasgenootje Layla Achichi nadat ze bij een duiveluitdrijving om het leven kwam. Apache sprak met de klastitularis en schooldirecteur van Layla.

Wie het Sint-Lievenscollege aan de Amerikalei in Antwerpen binnenstapt, kijkt recht in de ogen van een mooi meisje met een donkere bril en lang sluik haar. Haar foto staat in een houten lijstje in een kast achter de receptie van de school. Directrice Linda Fret heeft bewust voor deze opvallende plek gekozen. “Layla zit voor altijd in ons hart. We kunnen en willen haar niet vergeten.”

Teruggetrokken

Layla Achichi overleed op zaterdag 10 oktober 2009 nadat een gebedsgenezer met kokend water en ontstoppingsmiddel had geprobeerd de duivel uit haar lichaam te verdrijven. Het Antwerpse moslimmeisje van Marokkaanse afkomst werd 18 jaar.

Twee dagen voor haar dood was Layla nog op school geweest Die donderdag stond er een bezoek aan de politie op Linkeroever op het programma. De leerlingen konden in een simulator ervaren wat er gebeurt als je een ongeluk krijgt en geen autogordel draagt.

“Layla genoot van elke uitstap”, herinnert klastitularis Walter Maes zich. “Ze was een verlegen en teruggetrokken meisje dat nooit de schijnwerpers opzocht. Maar tijdens excursies was dat anders. Dan deed Layla volop mee.”

Lees verder op Apache.be…

© 2010 - Apache - Janine Meijer

Deze reportage verscheen eerder op Apache.be en kadert in een samenwerking tussen StampMedia en een aantal onafhankelijke nieuwsmedia waaronder Apache.be.

Meer dan 25.000 festvalgangers op Summerfestival

Meer dan 25.000 fuifende festivalgangers bouwden tot middernacht een feestje tijdens het Summerfestival op het Nieuw-Zuid in Antwerpen.

Meer dan 100 dejays zweepten de menigte op met ronkende beats en indrukwekkende lichtshows.

© 2010 - StampMedia - Oliver Nimet

Openluchtfuif in Nieuwkerken beleeft topeditie

OLF is een van de best bewaarde geheimen voor afgestudeerde studenten en fuifnummers allerhande in Nieuwkerken. Al drieëntwintig keer op rij zet de OpenLuchtFuif de terreinen van de lokale jeugdbeweging in vuur en vlam. Met vijfduizend zeshonderd toeschouwers beleefde de jaarlijkse fuif, dit jaar op 25 juni, een topeditie.

Een mooie lichtshow, laser effecten en DJ’s van topklasse waren daar niet vreemd aan: 2 Ugly DJ’s, F.R.A.N.K vs Wout, Rebel vs Mystique, Mish Mash Soundsystem en DJ Ward.

© 2010 – StampMedia – Oliver Nimet

Volgende pagina »