De Meiden van Halal schoppen Nederlands medialand een geweten

Allochtone jongeren voelen zich niet geroepen om een job te vinden in de media. De redacties blijven wit kleuren omdat de drempel te hoog ligt. Esmaa, Jihad en Hajar zijn van Marokkaanse afkomst. Ze presenteren het Nederlandse televisieprogramma ’De Meiden Van Halal.’ De drie zusjes willen hun stem laten horen in de media en vertellen over de heersende kloof tussen moslims en niet moslims.

Moslima’s in de journalistiek

Ook in Nederland kampt men met de problematiek dat allochtone jongeren zich niet aangesproken voelen om te werken in de media. De drempel ligt te hoog. Esmaa, Jihad en Hajar zijn van Marokkaanse afkomst en presenteren het Nederlandse programma ‘De Meiden Van Halal.’ Jihad: “Wij zijn de eerste moslima’s in Europa die jonge allochtonen stimuleren om een carrière te maken in de media.”

Normale dames

Tijdens een stage bij de lokale televisie AT5 in Amsterdam ontmoette Jijad regisseur Jan Kooyman. Hij bood een luisterend oor en volgde hun activiteiten mee op de voet. De meiden waren al langer bezig met het opzetten van debatten. Nu kwam daar enkel op de achtergrond een draaiende camera bij. “Wij zijn niet zelf naar de media toe gestapt, omdat we niet op zoek waren naar het maken van een programma. We wilden vooral een andere kant van de moslims laten zien. Met ons programma ‘De Meiden Van Halal’ zien kijkers dat we normale dames zijn onder onze sluier. Het doet er niet toe dat wij moslima’s zijn,” benadrukt Esmaa.

Media en multiculturalisme

De Meiden Van Halal onderstrepen dat de Nederlandse mediakanalen vaak niet open staan voor jonge allochtonen. “Dat komt doordat de meerderheid van de bevolking zich wantrouwig opstelt tegenover moslims,” zegt Hajar. “De kloof tussen moslims en niet moslims is dieper geworden naar aanleiding op de moord van Theo Van Gogh, die vermoord werd door een moslim.”

Beeldvorming van allochtonen

Daarnaast is de aandacht van de media voor allochtonen gering. “Wanneer er berichtgeving in de kranten verschijnt is het doorgaans negatief. Hierdoor kampen jonge allochtone reporters met onzekerheid en vooroordelen. En omdat er te weinig allochtonen presenteren denken jongeren dat ze niet worden aangenomen,” benadrukt Jihad.

Positieve discriminatie

“Niet alleen de media draagt schuld, ook scholen moeten allochtonen meer zelfvertrouwen aanbrengen. Wij zijn tegen positieve discriminatie maar als de media geen weerspiegeling is van de samenleving dan kunnen we alleen maar concluderen dat er een probleem is met die media,” aldus Esmee.

Mediamacht

Voor De Meiden Van Halal is de tijd gekomen om vooroordelen uit te vlakken. “En moslims zelf moeten ook opstaan voor de media,” vindt Esmaa. “Terwijl de witte mannen in de media die geen affiniteiten hebben met allochtonen zich meer moeten open stellen.”

Ook Hajar vindt de media te wit, “het nieuws zou anders zijn als een redactie bestaat uit mensen met verschillende achtergronden en kleuren. Wie weet wordt het nieuws daardoor objectiever?”

Vooroordelen

Het programma, ’De Meiden Van Halal’ bereikt niet alleen allochtonen maar heeft ook een groot succes bij autochtonen. “We bekijken ernstige onderwerpen uit een ander perspectief,” zegt Jihad. “Daarom ontvangen we negatieve en positieve reacties van gelovigen maar ook van ongelovigen. Die lelijke doeken, wat moeten die rond het hoofd? Zijn die meiden moslims aan het rekruteren?”, Esmaa: “waar we trots op zijn is dat onze vriendenkring, die te kampen heeft met vooroordelen, zo positief reageerde.”

Leerschool

De meiden hebben op voorhand geen cursus gevolgd. “Eén van onze sterke punten is dat mensen ons kunnen zien zoals we zelf zijn. Soms zien de beelden er slordig uit. We maken ruzie als het nodig is. We zijn spontaan en vooral nieuwsgierig naar diverse verhalen. Met of zonder hoofddoek, in de media leer je vanzelf wel,” zeggen de drie meiden in koor.

© 2009 – StampMedia – Nancy Verresen

===

Dit artikel werd gepubliceerd door MO* - online op 06/11/2009
Dit artikel werd gepubliceerd door EZPress op 06/11/2009
Dit artikel werd gepubliceerd door Kif Kif op 06/11/2009
Dit artikel werd gepubliceerd door Interculturaliseren.be op 06/11/2010