© Dima Neyens
reacties (0)

Via een vriend ontdekte Dima Neyens in 2016 het fenomeen drag – de artistieke uiting van vrouwelijkheid gericht op performance. Twee jaar geleden maakte hij er zelf een reportage over. Dat deed iets met hem. Toen hij in 2019 een rol kreeg in het theaterstuk #Dorian werd zijn extravagante kant voor het eerst echt erkend. De twintiger uit Leuven ontpopte zich tot queer. Bo Glorious kwam pas enkele maanden geleden tot leven. “Als ik drag doe, weet ik waarom ik opsta.”

De naam Bo Glorious bedacht Dima Neyens al voor hij met drag wou starten. “Mijn theaterpersonage Bo in #Dorian straalde een glorieuze energie uit die ik ook wou”, begint Dima zijn verhaal. “In een experimentele bui heb ik make-up gekocht. Die heeft lang ongebruikt in de kast gelegen. Op een dag ben ik eraan begonnen en nu ben ik niet meer te stoppen. Het is zo heerlijk om te experimenteren met make-up en video. Mijn eerste look was meteen een schot in de roos.”

Dima haalt zijn inspiratie vooral op Instagram. De make-up van andere dragqueens dagen hem uit. Zo mixt hij verschillende technieken en kleuren voor een eigen ‘Bo Glorious-stijl’. “Ik experimenteer veel. Ik begin op een leeg canvas en zie waar mijn creativiteit me brengt.”

© Dima Neyens

Arrogant masker

De bekendste dragshow wereldwijd is RuPaul’s Drag Race. Dima heeft een dubbel gevoel bij de Amerikaanse show. Hij vindt het belangrijk dat drag in het daglicht komt te staan, maar de commerciële benadering en onderlinge concurrentie overschaduwen het artistiek fenomeen voor de Leuvenaar. “Bo Glorious heeft een arrogante kant, maar vanaf het moment dat ik stop met filmen, probeer ik dat uit te zetten. Bo Glorious is een alter ego. Zelfs met make-up op kan ik switchen tussen Dima en Bo Glorious.”

“Sommige dragqueens hebben het moeilijk om hun dragpersonage niet heel de tijd door te trekken naar hun dagdagelijkse persoonlijkheid. Voor mij is het een uitlaatklep van onderliggende gevoelens zoals haat, woede, vrouwelijkheid en extravagantie.”

Mensen gaan er soms vanuit dat je persoonlijkheid verandert wanneer je in je dragschoenen stapt. Maar volgens Dima klopt dat niet, hij is altijd zichzelf. Naargelang de situatie neemt hij een andere rol aan. “Persoonlijkheid en identiteit zijn fluïde. De leuke, blije Dima die nooit weent of boos is, is een rol die ik lang heb aangehouden.”

“Persoonlijkheid en identiteit zijn fluïde. De leuke, blije Dima die nooit weent of boos is, is een rol die ik lang heb aangehouden.”

“Het is een constante zoektocht naar iets wat je nooit gaat vinden. Je gaat alle puzzelstukken nooit kunnen leggen, want de puzzel verandert constant. Je hebt wel een basis die hetzelfde blijft, je wordt beïnvloed door interne en externe factoren. Maar weten wie je bent is een illusie. Zo verhinder je jezelf om bij te leren en te evolueren. De kunst is om niet te weten wie je bent en gewoon te genieten van het zijn.”

Negatieve reacties 

De familie van Dima staat wat terughoudend tegenover drag, omdat het voor hen onbekend is. Het onthult een deel van zijn persoonlijkheid die zij nog niet kennen. “Ik licht mijn familie in over deze nieuwe lifestyle. Je mag niet vergeten dat zij in een heel andere omgeving zijn opgegroeid.”

Het geeft Dima alvast een zalig gevoel om uit het hokje te komen dat de samenleving hem oplegt. “Tot nu toe heb ik nog geen haatreacties gekregen via sociale media. Je kan heel snel groeien en veel aandacht krijgen, maar ook snel in de grond geboord worden. Ik doe dit ook niet voor de aandacht, ik haal er voldoening uit.”

© Dima Neyens

“Sceptische, negatieve reacties horen erbij. Sommigen zullen mij een loser of  janet vinden. Als je iets nieuws in de wereld brengt, word je beoordeeld. Sociale media sparen me nu nog, maar hoe groter het bereik, hoe meer kans op haat. Maar wie de tijd neemt om mij te haten, zoekt afleiding voor eigen problemen. Negatieve mensen ban ik uit mijn leven.”

Stereotypen doorbreken

Volgens Dima moeten mannen de vrijheid hebben om hun vrouwelijkheid te uiten. En heeft elke persoon zowel vrouwelijke als mannelijke energie in zich. “Ik vind het jammer dat dat niet volledig aanvaard wordt in onze samenleving. Omdat we kuddedieren zijn en de menigte volgen. Dat heeft veel te maken met erbij horen, met onzekerheid. Haantjesgedrag is belachelijk. We gedragen ons nog steeds naar vastgeroeste patronen. Geef de boodschap dat het oké is om je emoties te tonen als man.”

Alles begint volgens de jonge twintiger met gelijkheid. “Ik ben voor feminisme zolang de man en de vrouw gelijk zijn. Geslachten zijn gelijk aan elkaar. Zij die mannelijkheid prijzen moeten een stapje van hun troon zetten. Waar toxische mannelijkheid begint, eindigt de gelijkheid van man en vrouw.”

Labels staan niet in het vocabulaire van Dima. “De mens heeft labels nodig om de dagelijkse informatiestroom te kunnen categoriseren. Onze hersenen hebben structuur nodig. Maar waarom moeten mensen kiezen tussen man of vrouw zijn? Waarom is jezelf zijn niet goed genoeg? Personen die niet in een hokje passen vinden we raar. Onbekend is onbemind.”

Zelfhulpboek

The artist way – een spiritueel zelfhulpboek om in twaalf weken je creativiteit te deblokkeren – hielp Dima om artistiek open te bloeien. “Je moet jezelf kunnen losrukken van angst, blokkade en verwachtingen uit je omgeving. Je creativiteit blokkeren is je zijn blokkeren. Ik wil laten zien hoe het voelt om iets te doen dat je vult met energie. Als ik mijn creativiteit niet kan benutten, dan loop ik vast. Van make-up tot productie: ik doe alles zelf. Dat maakt mijn drag zo gelaagd en geslaagd. Als ik drag doe, weet ik waarom ik opsta.”

Ook documentaire over Dima

Jonge documentairemakers Wisse Overbeek en Femke Goudberg begonnen net voor de coronacrisis aan een documentaire over identiteit, waar Dima de hoofdrol in speelt. Het verhaal schetst hoe Dima’s adoptie uit Rusland, homoseksualiteit en drag zijn identiteit beïnvloedt.

Als kersverse dragqueen gaat Dima opzoek naar puzzelstukjes van zijn identiteit. Deze zoektocht begint bij de vragen rond zijn adoptie en geaardheid. Kan je echt jezelf zijn in onze maatschappij? Wie ben ik echt? Dima zoekt antwoorden op deze prangende vragen.

De documentaire staat even on hold door de huidige crisis. Wisse en Femke kunnen alle financiële steun gebruiken, want een documentaire maken is niet gratis. In deze tijden kunnen jonge kunstenaars een hart onder de riem gebruiken. Ben jij benieuwd hoe Dima zijn verhaal evolueert? Dan kan je altijd een vrije donatie geven via deze site: https://cinecrowd.com/node/10633?fbclid=IwAR0s1fwxNWQ014denu7BfXhOBTAAWz_uRvSczTNzJqNDbK8lC6ozSuZf1e8


Dit artikel werd gepubliceerd door ZiZo Magazine op 20/05/2020

vorige volgende

Reacties

Plaats een reactie