Sinds het overlijden van Ali Khamenei op 28 februari, de hoogste leider van Iran sinds 1989, reageren Iraniërs in België verdeeld. Sommigen steunen het Iraanse regime, anderen uiten kritiek en maken zich zorgen over hun familie in Iran en over de politieke situatie, waaronder de oorlog die momenteel woedt. “Ik kan mijn familie in Iran al zes dagen niet bereiken.”
Negar Hashemi (28)
Als soennitische moslim behoor ik tot een religieuze minderheid in Iran, waar de meerderheid sjiitisch is. Soennieten worden er al 47 jaar door de overheid onderdrukt. Vier jaar geleden verhuisde ik naar België.
Ali Khamenei heeft Iran op verschillende vlakken geschaad, zowel politiek, economisch als sociaal. Zijn beleid heeft geleid tot armoede en onrecht, waardoor veel Iraniërs moeite hebben om rond te komen. Hij nam ook beslissingen die direct mensenlevens hebben beïnvloed. Zo verbood Khamenei de import van westerse COVID-19-vaccins, waardoor duizenden mensen stierven, onder wie mijn tante.
“Voor veel tegenstanders voelde het overlijden van Khamenei als een zeldzaam moment van hoop” – Negar Hashemi (28)
Toen ik hoorde dat hij overleden was, was ik samen met vrienden. We feliciteerden elkaar. Mijn familie in Iran vertelde dat mensen ’s avonds naar de daken van hun huizen gingen om te juichen en te zingen. Ook mijn familie vierde dat moment met buren. Voor veel tegenstanders van het regime voelde dat als een zeldzaam moment van hoop, want we voelden eindelijk vrijheid. Tegelijk maakt de oorlog in Iran me verdrietig en verward. Het is moeilijk te voorspellen wat er zal gebeuren.”
Reza* (45)
“Van alle leiders die we de voorbije driehonderd jaar hebben gehad, is Khamanei de beste. Hij was een echte man, en hield ons land sterk. Ik heb gehuild de eerste drie dagen nadat zijn overlijden werd bekendgemaakt. Voor mij was hij een leider die vocht voor Iran en voor onze onafhankelijkheid. Zonder hem hadden we niets. Hij beschermde ons land jarenlang tegen westerse invloeden.
Ik kom uit de Iraanse hoofdstad Teheran. Door politieke problemen ben ik naar Europa verhuisd. Ik woon al twintig jaar in België en heb ook drie jaar in Engeland gewoond. Mijn familie woont nog altijd in Iran, ik kan hen nu al zes dagen niet meer contacteren door internetstoringen.
Ik begrijp niet waarom sommige mensen tegen het regime protesteren. Ze zien toch wat de Verenigde Staten met andere landen hebben gedaan? – Reza* (45)
Ik vind dat Iran vaak slecht wordt voorgesteld in westerse media. In het nieuws wordt vaak gezegd dat Iraniërs ongelukkig zijn, maar het land wordt volgens mij verkeerd afgebeeld. Als er bijvoorbeeld een incident gebeurt op straat, komt dat meteen op internationale zenders zoals BBC, en dan lijkt het alsof heel Iran zo is.
Iran is een rijk land. We produceren veel zelf, we hebben veel benzine en behoren tot de grootste olieproducenten ter wereld. Daarom begrijp ik niet waarom sommige mensen tegen het regime protesteren. Ze zien toch wat de Verenigde Staten met andere landen hebben gedaan?
Ik hoop dat Iran de oorlog wint. Als we verliezen, gaan we tweehonderd jaar achteruit. Maar als we winnen, kan Iran vooruitgaan en sterker worden.”
Arian Ariavand (26)
“Veel Iraniërs die in het buitenland wonen, staan kritisch tegenover het regime. Natuurlijk bestaan er overal voor- en tegenstanders, maar veel mensen die Iran hebben verlaten, zijn vaak tegen het huidige systeem.
Mijn ouders verhuisden naar België toen ik één jaar oud was omdat ze hier een betere toekomst voor mij zagen. De rest van mijn familie woont nog in Iran. Door de internetuitval kan ik hen momenteel niet bereiken. Dat maakt me ongerust.
Voor mij is Ali Khamenei een dictator die zijn geloof opdringt aan de bevolking. Ik ben sjiitische moslim, maar geloof mag nooit worden opgedrongen. Dat vind ik niet aanvaardbaar. En dat is wat hij wel deed.
“Door de internetuitval kan ik mijn familie in Iran niet bereiken. Dat maakt me ongerust” – Arian Ariavand (26)
Toen ik te horen kreeg dat hij was overleden, voelde ik opluchting. Mijn nichten in Iran zijn al meerdere keren streng aangepakt omdat een klein stukje van hun haar zichtbaar was onder hun hoofddoek. Ze hebben daarvoor zelfs twee dagen in de cel gezeten. Als je zulke verhalen hoort, besef je dat zulke maatregelen rechtstreeks door het regime worden opgelegd. Ik hoop dat het regime ooit verdwijnt en dat het Iraanse volk bevrijd wordt van onderdrukking.”
* Om de identiteit van de geïnterviewde te beschermen, wordt in dit artikel de schuilnaam Reza gebruikt.
