Is de nieuwe blockbuster ‘Marty Supreme’ alleen voor tafeltennisliefhebbers? Of kunnen jongeren zich er ook in herkennen? Het antwoord is: ja. De film, geregisseerd door Josh Safdie, ging op 18 februari in première en is genomineerd voor wel negen Oscars.
De New-Yorkse Marty Mouse wil de beste tafeltennisser ter wereld worden. Maar hij verliest de finale van de wereldkampioenschappen tafeltennis. Zijn Japanse tegenstander Koto Endo, gespeeld door Japanse tafeltenniskampioen en acteur Koto Kawaguchi, blijkt sneller en gewiekster. Toch berooft dit verlies Marty niet van zijn fanatisme. Hij is van begin tot eind een ambitieuze lefgozer. Het woord ‘audacity’ staat op zijn lijf geschreven.
De rol wordt vertolkt door Timothée Chalamet, die meer dan zes jaar geoefend heeft op tafeltennis. Zo kan hij het talent van Marty geloofwaardig overbrengen. Zo ambitieus als de tafeltennisser is, zo ambitieus heeft Chalamet aan 'method acting' gedaan. Dat is een acteertechniek waarbij een acteur zich emotioneel en psychologisch volledig inleeft in zijn personage, vaak door eigen ervaringen op te doen. En er zijn meer gelijkenissen tussen acteur en rol. Het lef waarmee Marty zijn naasten benadert, ziet er bij Chalamet zo natuurlijk uit, dat je jezelf afvraagt of hij Marty speelt of is.
Grenzen opzoeken
Maar waarom is deze film aantrekkelijk voor jongeren? Hoewel het plot draait om Marty’s wens om aanwezig te zijn bij de wereldkampioenschappen in Japan, lijkt de film niet per se over tafeltennis te gaan.
Thema’s als identiteit, geldzorgen, uitsluiting en durf komen veel aan bod. De vraag ‘hoe ver ga je voor ambitie?’, staat centraal. En als het aan Marty ligt, is dat ver. Te ver. Hij doet er alles aan om geld bij elkaar te krijgen voor een ticket naar de wereldkampioenschappen in Japan.
Zo versiert hij Kay Stone, gespeeld door Gwyneth Paltrow. Hij steelt haar halsketting terwijl ze samen onder de douche staan. Als de halsketting niks waard blijkt te zijn, brengt hij die ongegeneerd naar Kay terug. Hij zegt sorry en vraagt haar in één adem opnieuw om geld. Marty steelt, liegt en schooit wat bij elkaar. Hij gaat, letterlijk, met de billen bloot.
Filosofisch in een rotvaart
Het is een potje filosoferen over wat de morele grenzen van ambitie zijn. Haat je Marty omdat hij al die grenzen overschrijdt? Of benijd je hem om zijn lef? De film stelt vragen waar veel jonge mensen mee kampen. 'Wie wil ik zijn, en ben ik bereid om daar ver voor te gaan?' Hoewel ik geen voorbeeld zou nemen aan Marty’s illegale sjoemelen, zet het je wel aan het denken.
Naast het filosofische aspect is de film gedurfd, grappig en een muzikaal paradijsje. En hoewel hij wel 2,5 uur duurt, spelen de scènes zich in zo’n rotvaart af dat er niks traag is aan dit verhaal.
Al met al een grote aanrader voor wie een beetje zitvlees heeft. Het is een wervelwind van illegaal en onjuist gedrag van Marty. En toch voel je sympathie voor de jonge gast wiens ambitie zichzelf en zijn hele omgeving overstijgt.
Dit artikel werd gepubliceerd door NXTPOP op 10/04/2026.