reacties (1)


(PIDMAG) Karen Commère (23) en Turgay Özkan (28) leerden elkaar in 2008 kennen. Turgay werkte als barman in het hotel waar Karen op vakantie was. "Het was liefde op het eerste gezicht", glundert Karen. "We zijn op enkele dates geweest en het klikte. Zijn familie is ruimdenkend en had er geen probleem mee dat ik geen moslima ben. Ze lieten ons vrij. Na twee jaar stelde Turgay mij dé vraag... via internet. Niet bepaald zoals in de films."

Op 7 mei 2010 gaven de twee elkaar het ja-woord. Karen was toen 19, Turgay 23. "Onze trouw is niet volledig volgens het boekje verlopen. Zo is Turgay meegegaan om de jurk te kopen en de avond voor de bruiloft hebben we samen geslapen. We zijn ook niet voor de kerk getrouwd, maar ik had wel een wit kleed."

Geen spijt

In België beschouwen we het als normaal dat je studeert en goed van het leven geniet voor je je settelt. We willen genieten van onze vrijheid. “Het voelt voor mij niet alsof ik mijn vrijheid heb moeten opgeven”, vertelt Karen. “Natuurlijk denk ik soms wel: wat als ik toch was gaan studeren? Maar ik heb er absoluut geen spijt van dat ik het niet heb gedaan. Ik wilde sowieso iets met kinderen doen en een crèche openen leek mij dan ook perfect. Ik zou geen huisvrouw kunnen zijn, zoals vroeger gewoon was. We volgen thuis wel de klassieke rolpatronen, ik kook en Turgay werkt in de tuin, maar we doen het niet omdat het zo moet. We vinden het prettig.”

Schijnhuwelijk

“Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad dat ik mijn hart gevolgd heb en met Turgay ben getrouwd. Ik weet dat het hier in België niet meer de gewoonte is om jong te trouwen en dat je eerst gaat samenwonen voor je trouwt, maar in de islam is het normaal dat je eerst huwt en dan pas gaat samenwonen. Turgay kon ook heel moeilijk naar België komen. Het was dus praktisch om te trouwen. Zo kreeg hij de nodige papieren. Versta me niet verkeerd, we zijn niet enkel getrouwd voor die papieren. Voor ons heeft trouwen ook een mooie, symbolische betekenis. Het is een speciale verbintenis. Je belooft elkaar eeuwige trouw, niets mooier dan dat. Al zijn er natuurlijk altijd mensen die verkeerde conclusies trekken en denken dat het om een schijnhuwelijk gaat. Die laat ik maar praten.”

© 2014 – StampMedia – Joy De Meulemeester
Dit artikel verscheen eerst in PIDMAG, het magazine van StampMedia - Jaargang 3 Nr. 7 p. 4


Reacties (1)

Rita Commère

Ik ben de tante/meter van Karen. wij waren in het begin allemaal erg bang voor haar toekomst. Trouwen met een jongen die ze ginder had leren kennen, toch niet zoveel gezien had, een gans andere cultuur en geloof...
Hij heeft echter enorm zijn best gedaan om hem te integreren, werkt, spreekt nederlands - wat soms nog eens moeilijk gaat maar toch. We zien dat hij zowel Karen als zijn zoontje op handen draagt en wil bij de familie horen. je mag op hem beroep doen, Hij heeft dus een plaats in ons hart veroverd.Chapeau

Plaats een reactie