In Lier kwamen op zondag 25 januari een tiental mensen samen voor een ingetogen herdenkingsmoment ter nagedachtenis van de slachtoffers van het geweld door de Iraanse overheid. De bijeenkomst stond in het teken van solidariteit met de Iraanse bevolking, die al geruime tijd protesteert tegen het islamitische regime van Ayatollah Ali Khamenei.
Op zondag 25 januari werden slachtoffers van het geweld door de Iraanse overheid herdacht op de Grote Markt in Lier. In Iran zijn de laatste tijd veel protesten tegen de economische situatie in het land. De Iraanse overheid reageerde bijzonder hard op de demonstranten. Uit solidariteit voor de slachtoffers vinden er nu wereldwijd protesten plaats.
De herdenking in Lier werd georganiseerd door Mahsa Mohajerin en Matthew Yousefi. Mohajerin heeft een sterke persoonlijke band met Iran. “Het is mijn land van herkomst. De situatie raakt me diep. Er is veel verdriet, woede en machteloosheid, maar ook hoop dat deze stemmen ooit echt gehoord worden”, vertelt ze.
Volgens verschillende bronnen vielen bij het geweld al tienduizenden slachtoffers. “In Iran kwamen mensen massaal en vreedzaam op straat om hun stem te laten horen”, zegt Mohajerin. “De reactie van de staat was echter bijzonder gewelddadig”.
Matthew Yousefi vult aan: “Volgens schattingen zijn minstens 34.000 mensen om het leven gekomen. Het merendeel van de slachtoffers was jonger dan 35 jaar”. Het exacte aantal slachtoffers is moeilijk vast te stellen door onder meer internetstoringen. Internationale media, waaronder Time Magazine, spreken zelfs over mogelijk meer dan 35.000 doden.
Getuigen en mensenrechtenorganisaties melden bovendien dat lichamen in sommige gevallen met vrachtwagens werden verzameld. “Hierdoor moesten ouders hun kinderen onder onmenselijke omstandigheden identificeren. Deze gebeurtenissen worden internationaal beschouwd als een grootschalige misdaad tegen de menselijkheid”, aldus Yousefi.
De organisatoren benadrukken dat de herdenking geen politiek of wetgevend doel had. “Het ging ons puur om respect, een daad van solidariteit en het herdenken van de slachtoffers”, zegt Mohajerin. “We wilden tonen dat het hier om echte mensen gaat, om gezinnen en levens die worden verwoest.”
De reacties van voorbijgangers waren volgens haar overwegend positief. “Veel mensen bleven even staan, stelden vragen of spraken hun steun uit. Voorlopig was dit een eenmalig moment, maar we sluiten toekomstige initiatieven niet uit.”
Afsluiten doet Mohajerin met een duidelijke boodschap: “Vrijheid en mensenrechten zijn universeel. Achter cijfers en nieuwsberichten schuilen echte mensen. Wanneer die rechten worden geschonden, is zwijgen geen optie.”
